Wie tilt, en hoe vaak
Het gewicht van een rolstoel telt op twee momenten: bij het inladen en bij het zelf rijden. Voor het eerste is het de begeleider die het merkt, voor het tweede de gebruiker.
Een verschil van twee kilo klinkt klein en is dat niet. Wie twee keer per dag in- en uitlaadt, tilt dat verschil zevenhonderd keer per jaar — vaak met een gedraaide rug over een laaddrempel heen.
Vraag uzelf dus af wie de stoel het vaakst optilt en hoe zwaar diegene kan tillen. Dat is bepalender dan welke specificatie ook.
Weeg desnoods zelf. Fabrikanten geven soms het gewicht van het kale frame zonder wielen, voetsteunen en kussen, en dat is niet wat u tilt. Een badkamerweegschaal onder de opgevouwen stoel geeft binnen tien seconden het eerlijke getal.
Staal, aluminium, carbon
Stalen frames zijn goedkoop en zeer sterk, maar wegen al gauw zestien tot achttien kilo. Ze zijn prettig voor stoelen die vast op één plek staan en zelden worden vervoerd.
Aluminium is de standaard voor inklapbare stoelen: twaalf tot vijftien kilo, roest niet en is goed te repareren. Voor vrijwel iedereen is dit de juiste keuze.
Carbon en hoogwaardige aluminiumlegeringen brengen het gewicht naar acht tot elf kilo, tegen een aanzienlijk hogere prijs. Dat is het waard voor wie dagelijks zelf rijdt of alleen reist, en overbodig voor incidenteel gebruik.
Waar het gewicht zit
Niet elk kilo weegt even zwaar in het gebruik. De achterwielen van een zelfbeweger zijn samen al gauw drie tot vier kilo, en die kunt u bij veel modellen eraf halen.
Daardoor kan een stoel van dertien kilo in de praktijk als negen aanvoelen: u tilt het frame apart en de wielen apart. Kijk dus niet alleen naar het totaalgewicht maar naar het zwaarste losse deel.
Voetsteunen, anti-tipwielen en een aangehangen tas tellen ook op. Een stoel die in de folder twaalf kilo weegt, staat compleet ingericht zomaar op vijftien.
Lichter is niet altijd steviger
Elk frame heeft een maximaal gebruikersgewicht, meestal tussen honderd en honderdveertig kilo. Lichtgewichtstoelen zitten aan de onderkant van dat bereik.
Dat getal is geen richtlijn maar een grens: erboven vervormt het frame, slijten de lagers sneller en vervalt de garantie. Tel bij het gewicht van de gebruiker ook op wat er standaard meegaat aan tas of zuurstofcilinder.
Bestaan er zwaardere uitvoeringen, dan zijn die herkenbaar aan een breder frame en dikkere buizen. Ze wegen meer, en dat is hier geen tekortkoming maar noodzaak.
Wat er nog bij komt
De opgegeven massa is die van de stoel zoals hij de fabriek verlaat. In de praktijk hangt er van alles aan: een tas achter de rug, een stok in een houder, een deken, soms een zuurstoffles.
Dat telt sneller op dan mensen denken — vijf kilo extra is geen uitzondering. Bij het tillen merkt u dat, en bij het zelf rijden ook.
Maak er daarom een gewoonte van om vóór het inladen de tas eraf te halen. Dat scheelt bij elke rit een paar kilo boven de laaddrempel, en het voorkomt dat er spullen uit vallen terwijl u de stoel kantelt.
