Voetsteunen op de goede hoogte
Als de voetsteunen te laag staan, hangen de benen en komt het volledige gewicht op de achterkant van de dijen te liggen. Staan ze te hoog, dan drukken de knieën omhoog en verschuift het gewicht naar het zitbeen.
Goed is: de bovenbenen liggen vlak op de zitting, de knieën staan ongeveer in een rechte hoek, en de voeten rusten plat. Bij vrijwel alle stoelen is dat in stappen te verstellen met een inbussleutel.
Controleer dat opnieuw als iemand een dik kussen krijgt, want dan zit hij hoger en klopt de oude instelling niet meer.
Controleer de afstelling opnieuw als iemand ander schoeisel draagt. Winterlaarzen zijn zomaar drie centimeter hoger dan pantoffels, en dat is precies het verschil tussen goed zitten en met opgetrokken knieën zitten.
Wegklapbaar of afneembaar
Voetsteunen die naar buiten kunnen zwenken of eraf kunnen, maken het verschil bij het overstappen van en naar de stoel. Zonder die mogelijkheid moet iemand eroverheen stappen, en dat is precies waar valpartijen ontstaan.
Voor wie zelf met de voeten meeloopt, zijn afneembare steunen bijna noodzakelijk: die persoon wil de voeten op de grond kunnen zetten zonder obstakel ertussen.
Let er wel op dat losse steunen kwijtraken. Bij een stoel die in de auto gaat, is wegklappen praktischer dan afnemen.
Armleuningen bepalen of overstappen lukt
Vaste armleuningen zijn stevig en goedkoop, maar ze staan in de weg bij een zijwaartse transfer — de manier waarop de meeste mensen van bed of stoel in de rolstoel komen.
Wegklapbare of uitneembare armleuningen lossen dat op. Voor iemand die dagelijks meerdere keren overstapt, is dat geen luxe maar het onderdeel dat bepaalt of het zelfstandig lukt.
De hoogte telt ook mee: te hoog en de schouders worden opgetrokken, te laag en er is geen steun. Verstelbare armleggers zijn er in dat geval de moeite waard.
Kussens: het onderdeel dat het vaakst ontbreekt
Een rolstoel wordt vaak geleverd met een dunne zitting van bekleding over een plaat. Voor een uurtje is dat prima; voor iemand die er dagen in zit, is het onvoldoende.
Een goed zitkussen verdeelt de druk en voorkomt zitwonden op stuitje en zitbeenderen. Er zijn schuim-, gel- en luchtkussens, met flink verschil in prijs en in wat ze doen.
Bij langdurig gebruik hoort de keuze van het kussen bij het advies van een ergotherapeut, net als de maatvoering. Dit is het onderdeel waarop bezuinigen de meeste schade oplevert.
Hielbanden en kuitbanden
Op de voetplaten zitten vaak smalle bandjes achter de hielen. Die zijn er niet voor de sier: ze voorkomen dat een voet naar achteren van de plaat glijdt en onder de stoel komt tijdens het rijden.
Bij mensen met weinig controle over de benen is een kuitband tussen de beide steunen een verstandige aanvulling. Dat houdt de onderbenen op hun plek bij het nemen van een drempel.
Beide zijn goedkoop en worden vaak weggelaten omdat ze bij het opstaan in de weg zitten. Kies dan voor een uitvoering met een klikgesp; dat is één handeling en het scheelt een verwonding die zich niet laat repareren.
